ناتوانی در رسیدن به ارگاسم

ناتوانی در رسیدن به ارگاسم، رایج‌ترین شكایت در میان زنانی كه است برای درمان به كلینیك‌های درمان مشكلات جنسی مراجعه می‌كنند. آمار دقیقی از میزان شیوع این اختلال در دست نیست اما برخی از تحقیقات، شیوع آن را 25% اعلام كرده‌اند (گراهام، 2010). هنگام تشخیص این اختلال باید تعیین كرد آیا چنین حالتی كه مراجع، «هرگز یا تقریباً هرگز ارگاسم را تجربه نكرده‌ است» وجود دارد یا خیر. تعیین این موضوع، به این علت اهمیت دارد كه تقریباً تنها 20% زنان به صورت منظم در طول رابطه جنسی، ارگاسم را تجربه می‌كنند (گراهام، 2010).   

ملاك‌های تشخیصی اختلال مربوط به ارگاسم زنان

الف) وجود یكی از دو نشانه زیر كه تقریباً در همه یا اكثر موارد (75 تا 100%) تجربه می‌شود. 

  1. تاخیر در ارگاسم، فراونی كم آن یا فقدان ارگاسم كه كاملاً مشخص است. 
  2. كاهش مشخص شدت احساسات مربوط به ارگاسم.

ب) نشانه‌های بیان‌شده در ملاك الف، تقریباً حداقل به مدت 6 ماه باید دوام داشته باشند.

ج) نشانه‌های بیان‌شده در ملاك الف، ناراحتی بالینی قابل‌توجهی برای فرد، ایجاد كرده باشند.

د) اختلال در كنش جنسی،‌ توسط یك اختلال روانی غیرجنسی، بهتر تبیین نشود، پیامد یك آشفتگی ارتباطی شدید یا سایر عوامل استرس‌زای مهم نباشد، همچنین این اختلال، ناشی از مصرف مواد/دارو یا سایر بیماری‌های پزشكی نباشد.

نوع آن را نیز مشخص كنید:

مادام‌العمر است.

اكتسابی است.

همچنین مشخص كنید:

تعمیم‌یافته است.

وابسته به موقعیت است.

همچنین مشخص كنید:

تحت هیچ‌شرایطی تاكنون ارگاسم را تجربه نكرده است.

اقتباس از انجمن روان‌پزشكی آمریكا. (2013). پنجمین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روان‌شناختی.
 
 
علل زیست‌شناختی اختلال مربوط به ارگاسم در زنان

شرایط فیزیولوژیكی متنوعی می‌توانند ارگاسم در زنان را تحت تأثیر قرار دهند. دیابت می‌تواند به سیستم عصبی به طرق گوناگون، آسیب برساند. این موضوع می‌تواند برانگیختگی، مرطوب‌شدن واژن و ارگاسم را با مشكل مواجه سازد. فقدان ارگاسم، برخی‌اوقات به بیماری اسكلروز چندگانه (MS) یا سایر بیماری‌های عصب‌شناختی، مربوط می‌شود. همچنین این اختلال می‌تواند ناشی از مصرف داروهایی باشد كه در عملكرد انزال در مردان، اختلال ایجاد می‌كند. چنین داروهایی كه اغلب برای بهبود عوارض پس از یائسگی، مورد استفاده قرار می‌گیرند، حساسیت پوست و ساختار كلیتوریس، دیواره‌های واژن یا لب‌های واژن را تغییر می‌دهد (بلك‌مور و همكاران، 2011).

علل روان‌شناختی اختلال مربوط به ارگاسم در زنان

علل روان‌شناختی مؤثر در ایجاد اختلال علاقه/برانگیختگی جنسی زنان، از جمله افسردگی می‌تواند منجر به بروز اختلال مربوط به ارگاسم در زنان نیز بشود (لان و همكاران، 2013). علاوه براین، نظریه‌پردازان شناختی و روان‌پویشی معتقدند خاطرات مربوط به آسیب‌های مهم دوران كودكی و روابط آسیب‌زا در این دوران می‌تواند با فقدان تجربه ارگاسم در بزرگ‌سالی، مرتبط باشد (لان و همكاران، 2013). در یك مطالعه وسیع، خاطرات ناخوشایند دوران كودكی یا از دست دادن یكی از والدین در این دوران، با فقدان تجربه ارگاسم در بزرگ‌سالی، رابطه داشت (رابوچ و رابوچ، 1992). در سایر تحقیقات، خاطرات دوران كودكی كه حاوی خاطرات خوب از رابطه با یك پدر قابل اعتماد، رابطه مثبت با مادر، روابط عاطفی خوب والدین با هم، شخصیت مثبت مادر و بیان هیجانات مثبت توسط مادر بود، می‌توانست پیش‌بینی‌كننده تجربه راحت و مثبت ارگاسم در بزرگ‌سالی باشد (هیمن، 2007).    

منابع

American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5th ed.). Washington, D.C.: Author

Blackmore, D. E., Hart, S. L., Albiani, J. J., & Mohr, D. C. (2011). Improvements in partner support predict sexual satisfaction among individuals with multiple sclerosis. Rehabilitation Psychology, 56(2), 1176–122

Graham, C. A. (2010). The DSM criteria for female orgasmic disorder. Archives of Sexual Behavior, 39, 256–270

Heiman, J. R. (2007). Orgasmic disorders in women. In S. R. Leiblum (Ed.), Principles and practice of sex therapy (4th ed., pp. 84–123). New York: Guilford Press

Laan, E., Rellini, A. H., & Barnes, T. (2013). Standard operating procedures for female orgasmic disorder: Consensus of the International Society for Sexual Medicine. Journal of Sexual Medicine, 10, 74–82

Raboch, J., Jr., & Raboch, J. (1992). Infrequent orgasm in women. Journal of Sex and Marital Therapy, 18(2), 114–120